MONTH OF MAY
Lees meer
Available for freelance jobs. Contact via mail or form.
Marije | Why it’s ok to be offline sometimes
15852
single,single-post,postid-15852,single-format-standard,ajax_updown,page_not_loaded,,side_area_uncovered_from_content,qode-theme-ver-10.0,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12,vc_responsive
Social media & being offline. Also, a cat.

Why it’s ok to be offline sometimes

A while ago, I stumbled upon a broken smartphone and trying to figure out once more why it’s so difficult to do without. The person in question was without her phone due to an unfortunate tumble down the watercloset, and this is what she said to me: “I hope my life will be as peaceful once it’s back up and running.”

If we agree things can be just as nice without a phone, why can’t we do without?

SOCIAL MEDIA INCEPTION

Voor iemand die opgegroeid is in een digitaal tijdperk, ben ik vrij ouderwets gebleven. Ik neem het liefst de telefoon nog van de haak, heb geen televisie in huis en weet absoluut niks van de nieuwste iPhones of Google Watches. Daarom had ik zichtbaar meer moeite met aanpassen naar een digitale lifestyle tussen mijn collega’s in mijn fulltime job in social media. Voor, tijdens en na kantooruren waren we online. Non-stop. Sterker nog, naast onze laptops waar we Facebook posts inplannen, lag een smartphone die net zoveel aandacht kreeg. Een soort onvermijdelijke social media-inception, want hoe social ben je nu precies als je naast die acht uur online niet zelf online bent?

Daarom nam ik een stapje terug in het 24/7 sociaal zijn en zette om te beginnen mijn eigen mobiele internet uit na een kantoordag. In de bus naar huis las ik een boek, want lezen op een scherm vind ik maar niks en dat LED-scherm triggerde bovendien veel vaker migraine. Alle appjes en nieuwsberichten las ik de volgende ochtend, omdat ik soms toch nog voelde dat ik misschien iets zou missen.

HANGING OUT ON FACEBOOK ALL DAY

Voorheen probeerde ik nog uit te leggen dat werken met social media niet hetzelfde is als ‘de hele dag Facebooken’, maar dat hielp niet. Tegenwoordig leg ik het zo uit: social media is net als een hele lekkere chocolate chip cookie. Als je er teveel van hebt, word je er misselijk van.

tumblr_lp60r1dqqt1qdv0rjo1_500

Het begon vanaf dat punt te knagen toen ik steeds vaker hetzelfde te horen kreeg: “Huh, maar jij zit toch de hele dag op Facebook? Waarom reageer je dan niet?” of; “Wat is dat voor een telefoon die je hebt? Kun je daar wel op internetten?” Ik had een model uit het jaar 2008; het werkte voor wat ik ermee wilde. So what?

Mijn prioriteiten waren inmiddels zo verschoven dat het een onbelangrijk onderdeel van mijn dagelijkse patroon was geworden, wat het moeilijker maakte om me te blijven verplaatsen in iemand die daar zoveel waarde aan hecht. Maar tot de dag van vandaag, begrijp ik het nog steeds wel en vind ik dat iedereen zelf mag weten wat je doet met je tijd.

IT’S NOT ALL THAT BAD

Begrijp het niet verkeerd, een smartphone kan prima een onderdeel van je leven zijn. Een heel erg nuttig iets vond ik persoonlijk te bedenken -waarom- het zo’n groot onderdeel van je dag uitmaakt. Ik schreef een week lang op hoeveel uur per dag ik dingen ‘las’ op social media, wat resulteerde in een dagelijkse online consumptie van 4 uur. In die totaal 20 uur had ik vrijwel niks geleerd of geproduceerd en was ik bovendien compleet oververzadigd met informatie waar ik niks aan had. Wederom: waarom doen we het dan?

Nu lees je steeds vaker over mensen die een maand of een jaar cold turkey gaan, even stoppen met social media, wat akelig veel lijkt op het afkicken van roken. Wat hieruit het meeste bleek? Zij kregen een enorme backlash omdat familie en vrienden vonden dat zij onbereikbaar waren. Dus niet alleen is social media vaker dan eens vergelijkbaar met een verslaving; het is er een die gevoed wordt door de mensen om je heen, wat het nog lastiger maakt om zonder te kunnen. Heb je wel eens je telefoon neergelegd op een feestje, terwijl iedereen er nog eentje vast had? Veel eenzamer dan dat wordt het haast niet.

BEING OFFLINE AS A SOCIAL MEDIA MANAGER SEEMS.. WRONG?

Compleet gestopt met social media ben ik niet – ik lees Twitter 2 tot 3 keer per dag om wat verschillende perspectieven te hebben op discussies, ‘s ochtends scroll ik door Instagram omdat ik blij ben hoe iedereen zijn dagen vult. Wel kan ik met zekerheid zeggen dat Facebook geen enkele toegevoegde waarde meer voor mij heeft (die klasgenootjes uit 1999 heb ik nog steeds niet gezien) sinds het clickbaittijdperk en dat er van mijn levensdagen nooit een zwevende sticker van een bloemetjeskrans op mijn hoofd komt.

Maar waar ik wel mee ben gestopt, is mijn telefoon constant oppakken. Die onvermijdelijke tick, als alles even te chaotisch is, of een gesprek te ongemakkelijk, je werk te vermoeiend, de treinrit te lang. Ik doe het niet meer. Ik vroeg me elke keer af wat ik er aan had iets te bekijken op social media op die momenten; het was om de tijd te doden, meer niet. Die tijd bij elkaar opgeteld, is nogal wat. Voortaan loop ik even weg van mijn laptop, lees de VK magazine, zet wat koffie, leer wat Zweeds, of ga kletsen – ongemakkelijkheid hoort bij het leven. Bij elk bezoek aan mijn schoonouders laat ik mijn telefoon thuis; ik zou niet weten waarom ik tussendoor het gesprek hoef te onderbreken.

Als je het gevoel hebt dat je wel eens een dagje zonder zou willen, maar het niet wilt lukken – vraag je dan af waar je het mee zou willen vervangen. Waar kom je niet aan toe? Voelt je hoofd te vol en te druk? Geef het dan 1 dag een keer wat denkruimte. Alles gaat in stapjes, niet in een keer. Als je het maar wilt.
No Comments

Post A Comment